1. Unforgettable last evening
Moulana na aakhri rajab ma mein Calcutta hato.Moulana yeh maney telegram moklo ke Mohammed jaldi pchha aavo. I left for Bombay but by the time I reached,Huzurala had left for Matheran, so I left for Matheran as well. Jumerat ni qadambosi ma Moulana yeh mane saat siaanth vaar haath aapo aney Sakina ne dus vaar aapo ane pachi farmayu ke jaao bhai Burhanuddin ne salaam karo.Jaati waqt Moulana yeh paachu humne farmayu ke mein taney aajey jaava ni raza to aapi deedhi chhey, magar tu aaje na ja aney, kaale jaaje. Sakina haamela hataa to ehne hotel na jaman si doodh nhotu aavtu to Moulana yeh farmayu ke jaman tamein bungalow par aavi ne jamjo. Hamein hotel si nikla to vuzu kari ne em neeyat keedhi ke Moulana na saathe jumoa na rat ni namaaz naseeb thaai. Mein bungalow par aayo to Moulana nhota.
Baahar logon si khabar pari to mein Kanchwala na bungalow par gayo ane mane Mariyambensaab mila. Wat karta-karta maghrib thayi gayi to Mariyam ben saab yeh poochu ‘Mohammed, namaaz nu su, to mein yeh jawaab ma kahyu ke neeyat to keedhi chhey Moulana saathe namaaz naseeb thayi toh. Mariyambensaab maney Moulana na nazdeek layi gaya aney araz keedhi ke ‘Moulana, Mohammed ne namaaz ni raza thaai’. Moulana yeh farmayu ke ‘Mohammed, namaaz vaaste toh aayo chhey magar masallo nathi layo’. Aney pachi aap yeh farmayu ke maara kursi par je masallo chhey yeh ehne aapo. Mein yeh namaaz pari. Moulaana yeh jaman tanawul keedhu teh waqt amein wahaan hata. Qaseedah padaya. Yeh din Moulana ni hazrat ma Raasul Husain na photographs araz keedha to Moulana ghana khush! And that is how a remarkable day ended for us. The last time we ever saw him.